Ang mga kagawiang-pambayan na laganap sa Punjab ay nagsasama ng lokal na mistisismo[1] at tumutukoy sa mga paniniwala at gawi na mahigpit na katutubo sa mga Punjabi, ng rehiyon ng Punjab kabilang ang pagsamba sa mga ninuno, pagsamba sa mga santo, at mga lokal na kapistahan. Mayroong maraming dambana sa Punjab na kumakatawan sa katutubong relihiyon ng rehiyon ng Punjab na isang diskurso sa pagitan ng iba't ibang organisadong relihiyon.[2] Ang mga dambanang ito ay kumakatawan sa interkomunal na diyalogo at isang natatanging anyo ng kultural na kasanayan ng pagsamba sa santo.[3]
Inuri ni Roger Ballard (1999) ang katutubong relihiyon ng Punjab sa kismetic (kasawiang dulot ng kapalaran, o sobrenatural na nilalang) na dimensiyon ng relihiyosong buhay ng Punjabi, kasama ang panth (pamumunong nakapanghihikayat), dharam (mga batas na banal), at qaum (pagbubuo ng komunidad) na mga elemento.[4][5] Pinaniniwalaan ng kismetic na paniniwala na ang kasawian ay maaaring sanhi ng parehong hindi natutupad, mga naiinggit na espiritu tulad ng mga bhut (multo), dhag, jinn, at churail (mga bruha), gayundin ng ibang tao sa pamamagitan ng paggamit ng mahika, kabilang ang mga spell at incantation, at ang masamang mata (nazar).[kailangan ng sanggunian] Ang iba't ibang paniniwala ng mga tao ay nakakabit din sa halos lahat ng mga ibon at hayop,[6] na nagsisilbing mga tanda, sisidlan ng mga kapangyarihan, o mga sakripisyo.[6]
Kasabay ng mga paniniwala sa mga bayani at ninuno ng bayan, ang paniniwala sa karamihan ng mga masasamang espiritu, na kadalasang nagreresulta mula sa hindi napapanahong pagkamatay at udyok ng inggit mula sa hindi natutupad na mga pagnanasa na may kaugnayan sa mga masidhing pangyayari sa buhay tulad ng kawalan ng anak, ay nagpapakasawa sa iba't ibang antas ng pinsala sa buhay.[6] Ang nazar, na nagdudulot ng kasawian at pinsala sa pamamagitan ng paninibugho ng mga titig, ay kadalasang pinupuntirya ang mga miyembro ng pamilya, lupa at mga pananim, at personal na ari-arian, at pinoprotektahan laban sa mga anting-anting, kaugalian, at iba't ibang ugali sa lipunan, kabilang ang pagpapakumbaba.[7]
Ang pagsasagawa ng mga katutubong paniniwala ay kadalasang sinasamahan ng tinatawag na dhadi o mga katutubong balada, na umaakma sa mas maraming institusyonal na mga anyo ng musika tulad ng kirtan at qawwali.[8]
{{cite book}}
: CS1 maint: date auto-translated (link)
{{cite web}}
: CS1 maint: archived copy as title (link) CS1 maint: date auto-translated (link)
{{cite book}}
: CS1 maint: date auto-translated (link)
{{cite book}}
: |work=
ignored (tulong)CS1 maint: date auto-translated (link)
{{cite book}}
: CS1 maint: date auto-translated (link)